Wat een reisdag! Sofie met pijn in het hart en dikke tranen op de boot weg van de Perhentian. Ze vond het zo mooi! Om 12 uur vertrokken, 13.00 uur de taxi richting Kota Bahru, om 15.00 uur de 1e vlucht naar KL, om 19.30 uur de tweede vlucht naar Pulau Langkawi. Dat was een lange dag, maar goed te doen. De tweede vlucht was hel op aarde. We vlogen door een vreselijke onweersbui en het vliegtuig maakte behoorlijke klappen. Ik kan mezelf niet herinneren dat ik dat eerder zo hevig heb meegemaakt. Ik raakte dan ook best een beetje in paniek en Martijn zei dat ik mezelf moest beheersen voor de kinderen. En dat terwijl Sofie de hele vlucht gewoon geslapen heeft en dus niets gemerkt van mijn angsten!

Pulau Langkawi is anders, er rijden opeens weer auto's op een eiland, er is veel gelegenheid tot shoppen (tax-free eiland) en het leeft. Oke, geen superheldere zee maar daarvoor in de plaats ongelooflijke grote golven. Echte Hollandse golven, maar dan op een goeie stormachtige dag. Ook hier is Sofie niet uit de zee te slaan en Suus geniet gewoon door een beetje rond te lopen.

De eerste dag hier is prima verlopen. We vinden het ook hier fijn en misschien is het beter om in een iets minder paradijselijke omgeving ons voor te bereiden op de reis naar huis. Ook daar kan Sofie nu al om gaan huilen. Ze wil graag weer iedereen zien, maar wil ook hier blijven. Wat een dilemma!

Wij zitten op een rustig stukje strand. Ons hotelletje is door rotsen afgeschermd van het drukke gedeelte dus vanmiddag hebben we met maximaal 8 anderen op het strand vertoefd onder wuivende palmbomen. De kinderen liggen nu in bed en ik ga na het internet even wat eten afhalen zodat we met z'n tweeen rustig kunnen genieten van het eten.

Foto's volgen morgen!