Kuantan -> Merang

Vanmorgen alle spullen bij elkaar gezocht die we niet meer gaan gebruiken: lange broeken, truien, 5 kilo schelpen van Sofie etc. Toen naar het postkantoor om dit alles ‘eventjes' op te sturen naar Nederland. Daar dacht de dienstdoende medewerker van het postkantoor echter anders over. We moesten een doos hebben. Zij hadden geen dozen, daar moesten we zelf voor zorgen. Toen maar aan de overkant in een winkel een doos gehaald.
Bij het postkantoor aangekomen toonden wij trots onze doos. Helaas, er moest bruin pakpapier omheen. Toen hebben we maar even gevraagd of er nog meer eisen waren. En ja, er moest ook nog een touwtje om de doos, en met zwarte (!) letters moest het adres erop geschreven worden. Gelukkig zat er vier blokken verderop een boekwinkel waar we papier, tape en touw konden kopen en ons pakket klaar konden maken voor verzending. Na invullen van de formulieren dachten wij dat alles geregeld was, maar er was weer een probleem. De afzender en de ontvanger van het pakket konden niet dezelfde persoon zijn. Na lang zeuren zijn ze toch maar akkoord gegaan. Wij zijn nu een kleine 10 kilo bagage kwijt; nieuwe ruimte om te shoppen (Langkawi schijnt een shopparadijs te zijn!).

Al met al heeft die hele posttoestand ons ruim een uur gekost, maar toen konden we op weg naar onze volgende slaapplek: Merang. Rijden in Maleisie is apart: regelmatig zie je overstekende apen, hagedissen en loslopende koeien. Ook het landschap is heel anders; nog nooit zoveel palmbomen gezien (zie ook filmpje).

's Middags hebben we geluncht in Kuala Terengganu, uiteraad chicken rice... Toen we bij een shoppingmall nog wat luiers, potjes en vochtige doekjes hadden ingeslagen ontdekte ik een kapper. Aangezien mijn coupe wel weer wat bijgeknipt mocht worden ben ik snel naar binnen gestapt. Een kleine 10 minuten later, en 8 Ringgit (2 euro) lichter, stond ik weer buiten met een lekker kort Maleisisch koppie, heerlijk!

Aangezien we nog niets geboekt hadden hebben we gekozen voor een hotel uit de Lonely Planet. Het Aryani resort in Merang. Na aankomst nog snel even gezwommen in de zee en in het zwembad. Aangezien het al tegen 8 uur was hebben we eerst Suus in bed gelegd en toen lekker roomservice besteld op de kamer. Sofie vond het prachtig!

Morgenochtend vertrekken we met de boot vanuit Merang naar paradijslijk eiland nummer 2: Pulau Lang Tengah.

Het belangrijkste thema van de dag was de ruzie tussen Bassie en Adriaan. Vanmorgen heb ik haar dit verteld; Sofie is er de hele dag stuk van geweest: ‘Het is wel zielig voor Bassie en Adriaan he, pap, ze hadden altijd zo'n pret samen en nu zijn ze gescheiden...'

Pula Sibu -> Kuantan

Vandaag weer zo'n reisdag. 's Morgens om 10.00 uur met de boot naar het vaste land gebracht en toen in de auto richting Kuantan. Onderweg nog even gestopt om lekker te zwemmen en af te koelen. Dat afkoelen valt overigens wel mee want de zee is warm van temperatuur. Maar toch even lekker.

Vervolgens halverwege gestopt (na2 uur rijden) bij een foodcourt waar het leek alsof ze nog nooit een buitenlander hadden gezien en zeker niet met kinderen. Een lokaal bordje met lekkers gegeten en Sofie heeft wel drie gebraden kippetjes meester gemaakt. Suus werd wederom weer door jan en alleman op de foto gezet en iemand heeft haar volledig gereinigd van al het zand wat achtergebleven was van het zwemmen. Hoeven wij dat niet meer te doen...

In Kuantan hebben we uiteindelijk een ander hotel gekozen als gepland: het Mega River View hotel. Het zag er toch wat beter uit dan het geplande Clasic Hotel. En het uitzicht is werkelijk fantastisch! We zitten op de 9e etage met balkon (beetje griezelig als je hoogtevrees hebt) en kijken uit over de rivier die door Kuantan loopt en over de zee. Erg mooi. Martijn en ik hebben wel besloten niet gelijktijdig op het balkon te zitten zodat als er iemand naar beneden dondert (dit is eigenlijk onmogelijk alleen agv constructiefoutjes) dat er dan iemand bij Sofie en Suus is. Slim he?

We proberen toch wat bagage op te sturen naar Nederland morgen, want we sjouwen ons een breuk. Zeker nu Sofie ongeveer 5 kilo schelpen heeft gevonden. Morgen gaan we even op pad met de overtollige bagage. We hopen dat dat makkelijk zal gaan, maar verwachten niets. Maleisie mag westers zijn, maar veel dingen lijken toch erg moeilijk en zeker hier aan de oostkust spreken weinig mensen fatsoenlijk engels,dus dat maakt het al lastig.

Het avondeten liep uit op een fiasco. Kuantan staat niet bekend om zijn gezelligheid en dat klopt, dus na lang zoeken hebben we toch maar in het hotel gegeten. Plots hoort Martijn iets kletteren: Suus die door haal luier heen plast op de grond. Ik ben snel met haar naar de kamer gegaan om daar vervolgens heel veel mieren aan te treffen rondom de minibar. Inmiddels was mijn kookpunt bereikt dus ben ik, op iets te hoge poten, naar de receptie gestapt om of een andere kamer te krijgen of dat er nu nog iemand kwam om schoon te maken. Uiteindelijk heb ik het zelf maar schoongemaakt want Sofie en Suus moesten echt naar bed. Vervolgens nog de doek uitgewassen waarmee Martijn de plas van Suus had opgeveegd.

Ja, het was een fijne dag....

Pulau Sibu, dag 3

Een doodgewone (?) dag op het paradijselijke Sibu eiland. Alleen vandaag met behoorlijk wat regen, dus dat oogt allemaal wat minder. De warmte houdt aan dus gewoon zwemmen en op het strand hangen...

Sofie weer van een kabelbaan afgeroetsjt en Suus heeft een bult op haar hoofd zo groot als een hardgekookt ei......

Pulau Sibu, dag 2

Hoe lekker kan het zijn? Genieten van een tropisch, paradijselijk eiland met witte stranden, palmbomen en de wilde natuur onder het genot van alle luxe die je maar kan bedenken? Vandaag was zo'n dag. Pulau Sibu voldoet aan alle verwachtingen en dat terwijl het internet en de Lonely Planet aangeeft dat het ons volgende eiland zo mogelijk nog mooier is....

We hebben heerlijk de hele dag in de Zuid-Chinese zee gezwommen, hand in hand gesnorkeld met Sofie, schelpen gezocht en om en om bij Suus gezeten. Die zat heerlijk in een stoel op het strand (ze houdt niet zo van zand) en zo nu en dan vroeg ze: 'swimmen?'. En dan gingen we lekker met haar zwemmen. De hele dag hadden we dit prachtige strandje voor ons zelf. Helemaal niemand gezien, dus extra genieten. Alleen de alcohol denken we er maar even bij want die is zeer moeilijk te verkrijgen. De twee biertjes die we bestelden leken uit een donkere kelder van het eiland te moeten komen. We werden zelfs raar aangekeken dat we er om vroegen. Maar ja, als dat alles is, is het met water ook goed toeven.

De hoeveelheid schelpen die Sofie heeft gevonden is enorm. Voor Amber,voor Jelle en voor Eef. Ze is met de thuisblijvers bezig! Suus is weer met andere dingen bezig. Ze heeft een nieuw woord geleerd en bezigt dat de hele dag: poepchinees. En dan te bedenken dat een groot deel van de Maleisische bevolking van Chinese afkomst is... (gelukkig maar dat ze haar niet verstaan; dan zou ze toch wat minder populair zijn).

Voor de liefhebbers van de serie LOST; er staat hier een toren op het eiland die doet denken aan deze serie. Heel spooky. (zie ook de foto)

Melakka -> Pulau Sibu

Vanmorgen vroeg vertrokken uit Melakka. Toch moesten we in 1 keer doorrijden, zonder stops om de boot van 16.00 uur naar Pulau Sibu te halen. Dat jakkeren was ook wel jammer, want onderweg zagen we een paar apen en een waarschuwingsbord voor overstekende olifanten. Daar hadden we graag wat langer naar gekeken...

Vanuit de haven opgehaald met een grote boot om vervolgens naar het paradijselijke eiland te varen. Het ziet er allemaal goed uit en beloofd veel moois. Bij aankomst worden we, hawai-aans onthaald met muziek om ons welkom te heten, erg grappig.

Pulau Sibu is erg mooi en hier wacht ons niets dan rust en relaxen. Buiten het luxe resort en het prachtige eiland is er helemaal niets. De Lonely Planet zegt het volgende: 'het is mischien raar, maar terwijl jij aan je cocktail op het strand ligt, kan het maar zo zijn dat aan de andere kant van het eiland mensen honger lijden en water zoeken. Dit, en andere eilanden om Pulau Sibu heen worden namelijk gebruikt voor Expeditie Robinson'. En dat is inderdaad een raar idee en ik ben blij dat ik niet in hun schoenen sta. Een beetje luxe in de rimboe lijkt mij toch aantrekkelijker dan op een houtje bijten.

Ons eerst avontuur in de helderblauwe zee begint goed: Sofie weet het zeker: ze is gebeten door een vis en gilt als een speenvarken het hele (zeer rustige) resort bij elkaar. Ze is niet gebeten, maar de vissen die hier zwemmen worden iets te veel gevoederd waardoor ze heel dichtbij komen en wat knabbelen. Je zou toch zeggen dat ze na ons voeten-vis-knabbel avontuur in Bangkok wel wat aan kan, maar Sofie zit er helemaal doorheen vandaag. Aan ons fietstochtje van gisteren heeft ze maarliefst 28 muggenbulten overgehouden! Ondanks zeer zorgvuldig insmeren met dure (19.95 euro) Deetmiddelen uit Nederland. Alleen zij en ik zijn lekgeprikt door de muggen. Suus en Martijn hebben nergens last van. Sofie heeft de hele nacht niet kunnen slapen van de jeuk en heeft twee benen met hele dikke, rode bulten en is wat koortsig. Voor de eerste keer zegt ze meerdere malen dat ze naar huis, naar Nederland wil. Ze mist haar opa's en oma's en haar vriendinnen. Ze voelt zich erg beroerd en het is heel naar om aan te zien. 's Avonds smeer ik haar benen in met betadine (ze heeft zichzelf helemaal open gekrabd) en doe om haar beide benen een verband. Dat lijkt te helpen. We vragen ons af hoe je zoiets zou kunnen voorkomen zonder je helemaal in te pakken. En we zijn blij dat hier geen malaria voorkomt. Hoe kan je je beschermen als je alle middelen keurig gebruikt?

We besluiten maar even tot wat rust in ons huisje op palen midden in het regenwoud, midden in het resort. Daarna gaan we even eten en Sofie eet wederom het bedrijf arm. Kip, rijst, groenten en vooral de toetjes worden aangesleept. Suus smult blij van haar komkommer en vanmorgen ingeslagen babypot.

Melakka, dag 2

Melakka is leuk! Het is gemoedelijk, toch veel te doen en er hangt een goede sfeer. We zijn blij dat we eerder vertrokken zijn uit de cameron highlands. Vandaag begonnen met een rondvaarttripje over de rivier die door Melakka stroomt. Daarna door naar de speeltuin, maar zelfs de kinderen vonden het iets te warm om zich uit te leven.

Om 3 uur werden we opgehaald voor onze fietstocht rond Melakka. Na een rit van een minuut of 20 kwamen we aan bij het huis van onze gids, Alias. Hier kregen we onze fietsen. Ondanks dat wij het afraadden stond Sofie erop dat ze zelf zou fietsen. Ze had nog nooit gefietst op een fiets met handremmen dus dat leverde in het begin nogal wat paniek op. Gelukkig was de grootste schrik er na een minuut of 10 af. Van tijd tot tijd stopten we en vertelde Alias wat over de bomen en planten die we zagen. Hij heeft bijvoorbeeld een rubberboom laten zien en hoe dat rubber eruit komt. Vervolgens heeft hij van dat verse rubber een stuiterbal voor Sofie gemaakt. Heel leuk en uiteraard erg leerzaam. Verder zijn we onderweg oa. palmbomen, ananas, citroengras, gember, kruidnagel, sterappels, lychees, citronella, doerians, pomello's en granaatappels tegengekomen.

Wat erg leuk was dat we op een gegeven moment door een soort bos fietsten waar allerlei apen in de bomen zaten. Constant geritsel en bewegende bomen, en af en toe een aap die even naar ons gluurde, heel apart.

Het was een hele leuke beleving maar behoorlijk zwaar met deze warmte. Sofie heeft zich wederom laten zien van haar stoere kant. Alias had nog nooit een meisje van vijf gehad dat de toer van drie uur zelf gefietst had. En dat terwijl hij toch dagelijks Nederlanders met kinderen rondfietst. Dat maakt ons weer nog trotser.

Ik heb ‘m al een paar keer op tv gezien en er veel over gehoord, maar vandaag heb ik ‘m gegeten: de doerian, ‘the King of the Fruit'. Geliefd in Singapore , Maleisie en Thailand, verguisd in de rest van de wereld. Bij vrijwel elk hotel staan bordjes dat het verboden is de vrucht mee naar binnen te nemen. Ik kan eigenlijk alleen maar zeggen dat zijn smaak onvergelijkbaar is. Hij smaakt niet naar kaas, ui, knoflook maar ergens ertussen in. De textuur is als zachte boter, het druipt bijna van je vingers af, maar net niet. Tenslotte heeft hij een penetrante geur. Kortom, je houdt er van of je vindt het vreselijk. We zijn tot de conclusie gekomen dat het niet heel smerig is maar ook niet heel lekker. Met name de nasmaak blijft lang hangen (nu, ongeveer 5 uur later, proef ik ‘m nog). Maar: we hebben het gedaan, we hebben hem geproefd! Nog een keer? NEEEEEE!

Melakka, dag 1

Vroegertje vanmorgen door onze kleine Suus. Helaas regende het ook nog en juist die regen maakt het behoorlijk benauwd. Na een lekker ontbijtje (toast met eitjes: Sunny side up) zijn we aan het wandelen geslagen door het centrum van Melakka. De Nederlanders hebben hier hun stempel achtergelaten rond 1600. Een mooie kathedraal, een prachtig fort en een begraafplaats met Nederlandse teksten. Verder nog Jonker Street en Heeren Street en natuurlijk het Stadthuys. Melakka doet een beetje Nederlands aan en je kan goed zien dat de VOC zijn sporen heeft achtergelaten.

Sofie heeft wederom voor haar overleden opa en oma's een aantal kaarsjes in tempels aangestoken en zelfs van haar eigen zakgeld wat kaarsjes gekocht. Erg schattig en ze doet het ook met heel veel toewijding en een zeer serieus gezicht. Nog een kort fietstochtje gemaakt achterop bij een oud mannetje. Ik voelde me helemaal schuldig dat hij ons moest meetorsen.

Tijdens Suus haar middagdutje hebben Martijn en Sofie beneden in het hotel genoten van een lekkere lunch, geskyped met Sofian en Sam en een filmpje gekeken.

In de middag zijn we naar het warenhuis gegaan, ook weer zo enorm groot. Ik denk dat er meer winkels te vinden zijn in dit warenhuis dan in heel Hoorn! Gelukkig staan er overal borden waar je je bevindt en waar je heen moet, anders raak je hopeloos verdwaald. In het warenhuis stond een waar paradijs voor Sofie en Suus: springkussens. Dus daar hebben we een uurtje doorgebracht en hebben zij hun energie even eruit kunnen gooien. Daarna lekker gegeten en weer voor een appel en een ei. Voor maarliefst 10 euro hebben we weer heerlijk gedineerd. Prawn Mee, nasi Laksa en uiteraard een chicken rice. Het eten kost bij elkaar 3 euro. De biertjes maken het duur....

Morgen een rivercruise en een fietstocht. Ben benieuwd. Het is hier wat heuvelachtig, dus dat wordt een zwaar tochtje met Sofie achterop. Maar....we gaan ervoor.

Cameron Highlands -> Melakka

Vanochtend rond 10 uur vertrokken vanuit de Cameron Highlands voor wat toch nog een zware rit naar Melakka bleek te zijn. Uiteindelijk hebben we er ruim 6 uur over gereden. Na de koelte in de bergen was het toch weer even wennen aan de hoge temperaturen beneden.

Tegen 5-en aangekomen in het hotel in Melakka. Tijdens het inchecken hadden we onze auto even voor de deur gezet omdat we niet precies wisten waar de hotelparking was. Tien minuten later kwamen we terug bij de auto, en.... bekeuring. Moesten we even 30 ringgit boete betalen (7,50 euro). We kregen van iemand de tip om meteen te betalen, want dan zou je korting krijgen. Gelukkig was iemand van het hotel bereid om voor ons naar de plaatselijke Parkeerbeheer te gaan. Even later kwam hij terug. We moesten uiteindelijk 5 ringgit parkeerboete betalen (1,25 euro).

Toen we van de schrik waren bekomen zijn we de stad ingegaan om te eten. Uiteindelijk is dat gelukt en hebben we weer heerlijk gegeten (wat Sofie had hoef ik natuurlijk niet te vermelden...)

Wat ons tijdens onze hele reis al opvalt is dat waar we ook komen er altijd (ja, echt altijd!) weer Nederlanders zitten. Of we nu op de boot in Bangkok zitten, op snorkelexcursie zijn op Koh Samui, in het vliegtuig naar Kuala Lumpur, vrijwel overal in Kuala Lumpur, in de Cameron Highlands of in een foodcourt in Melakka eten, er zitten altijd landgenoten. Voor ons hoeft het niet zo, maar Sofie vind het geweldig meteen al haar reiservaringen te delen. In het geval van vanavond heeft ze er zelfs weer een vriendinnetje aan over gehouden.

Morgen gaan we Melakka verkennen. Het schijnt dat het Stadthuys hier het oudste door Nederlanders gebouwde gebouw is in ‘de Oost'. Sowieso hebben de Hollanders hier hun stempel achtergelaten, daar gaan we morgen ongetwijfeld maar van zien.