Vandaag een van de dingen waar wij ons enorm op hadden verheugd: fietsen in Bangkok.

Met de taxi naar het startpunt, een welkomstpraatje en dan fietsen uitzoeken. Helaas hadden ze geen fietsen gemaakt naar ons lichaam. Het werd dus behelpen op, voor ons kleine, Thaise fietsjes. Maar goed, op weg gingen we. Eerst door het drukke Chinatown, door kleine nauwe straatjes en vieze steegjes. Hier bleek al snel wat wij de hele middag zouden ervaren: Suus achterop de fiets is een geweldige attraktie (Sofie ook wel, maar Suus was echt dé topper). Mensen die Suus zagen begonnen spontaan te roepen en zwaaien. Echt heel erg leuk. En Suus zwaaide braaf terug naar iedereen en riep de hele tijd wat opa Appelhaaf haar heeft geleerd: Hee hallo!

Af en toe werd het fietsen onderbroken door een boottochtje, een flesje water of een fotomomentje. De tocht was geweldig en leidde ons door de meest waanzinnige plekken. Van de drukte van een snelweg (een beetje eng om te fietsen, maar het ging) tot rijstplantages waar je duidelijk de geur van Pandan rijst kon ruiken. Suus heeft nog even een kort dutje gedaan op de fiets en Sofie heeft alleen maar genoten.

Een lekkere thaise lunch aan het water was een mooi rustmoment om even bij te komen want het was weer lekker warm. Het water stond ons op de rug. Martijn heeft beide kinderen overgoten met flessenwater: hun lijfjes en hun hoofdjes. Suus kon het wel waarderen en Sofie zag er de lol ook van in.

Het laatste gedeelte van de fietstocht was wel spannend: een weg van hooguit een meter breed met links en rechts water. Sofie zat bij mij achterop de hele tijd te wiebelen en te roepen dat ik vooral niet in het water moest fietsen en dat wilde je ook niet; het zag eruit alsof je dan wel een vaag bacterietje zou oplopen en daar hebben we al genoeg nare ervaringen mee. Uiteindelijk hebben wij dat stukje dus maar gelopen.

We komen er wel achter dat iedereen ons wel stoer vindt: met twee kleine kinderen op pad. Er fietste een gezin mee met twee dochters van 8 en 10 en die dachten al een hele tocht te ondernemen dus waren van onze avonturen onder de indruk. Het gaat echter nog steeds heel goed. Van een jetlag is nauwelijks sprake. We zijn allemaal wel moe maar na zo'n lange reis mag dat ook wel. Suus komt alweer helemaal in haar ritme, ze begint weer te eten (en ja mam, ze dronk de hele tijd wel goed) en wordt weer helemaal de pretbek die ze altijd is. Sofie blijft een wonderkind: alleen maar dolenthousiast: ze heeft al vier vriendinnen gemaakt in twee dagen!

Morgen gaan we op verzoek van Sofie naar het paleis van de koning en de liggende buddha en daarna: SHOPPEN TOT WE DROPPEN!! En dan zit Bangkok er al bijna weer op. Wat een geweldige dagen!