Vandaag eindelijk weer eens actie! We wilden eigenlijk gisteren al met een auto het eiland rondrijden, maar dat bleek niet mogelijk omdat er geen kinderstoel voor in de auto voorhanden was. De kinderstoel zouden ze gisteren, speciaal voor ons, kopen, zodat we er vandaag meteen gebruik van konden maken.

Na het ontbijt gingen we naar het verhuurbureautje. De auto stond al klaar en een enthousiaste dame kwam aanlopen met de bewuste kinderstoel. Trots liet ze hem zien: het was een wipper! In Nederland mogen kinderen maar tot 9 maanden in zo'n stoel zitten en uiteraard is zo'n ding al helemaal niet voor gebruik in de auto! Na lang twijfelen hebben we toch maar besloten om het erop te wagen. Koh Samui is niet zo'n groot eiland dus de afstanden blijven beperkt en bovendien waren we al helemaal niet van plan om hard te rijden. Buiten dat was er geen enkele manier om de dame duidelijk te maken dat dit eigenlijk niet kon; dit wás toch een kinderstoel? Dus Suus in de wipper, vast met de gordel en gaan. Onderweg werd al snel duidelijk dat de veiligheid van kinderen hier een andere betekenis heeft. Een man scheurde ons voorbij met een motor met daarop zijn hele bezit: drie prachtige kinderen waarvan de jongste de leeftijd van Jelle. Allemaal op 1 motor, zonder helm en met korte broek en slippers. Ze zullen ons wel achterlijk vinden...

Eerste stop: een view point vlakbij ons dorp: mooi uitzichtkiekje genomen en door naar de tweede (voor Sofie hilarische) stop: de piemel en kuuken rots. Twee enorme rotsen in de vorm van het mannelijk en vrouwelijk geslachtsdeel. Uiteraard zit er ook een legende aan vast maar die zijn we vergeten (het had iets met échte liefde te maken, zo zie je maar weer...). Sofie vond het al geweldig dat ze de hele tijd piemel mocht zeggen zonder dat ze vermanend werd toegesproken. Vooruit dan maar: een dagje piemel zeggen. Natuurlijk hadden wij weer de verkeerde toegangsweg genomen waardoor we behoorlijk moesten klauteren over rotspartijen om er later achter te komen dat je ook via een wandelweg je toegang kon vinden. Derde stop: de watervallen. Martijn wilde net de entree betalen toen bleek dat we niet genoeg geld bij ons hadden. (we zijn weer eens goed voorbereid weggegaan). Martijn kreeg een ritje naar de ATM aangeboden achterop een kleine brommer bij een klein thais mannetje. Hij was nog niet de hoek om of Suus viel in slaap. Toen Martijn terugkwam hebben Sofie en ik een ritje gemaakt op een olifant. Nu zijn wij niet zo'n fan van olifanten na vorig jaar, maar ook hier geldt: voor je kind doe je alles. Halverwege stapte onze olifanten verzorger af en raakte ik toch lichtelijk in paniek. Hij ging alleen een foto maken. Zo'n ritje is niet echt comfortabel dus ik was blij dat we maar een half uurtje genomen hadden. Na het ritje in 4WD gestapt om bij de waterval te komen. Deze lag namelijk midden in het regenwoud en was niet te belopen; zeker niet met Suus. De rugdrager bracht ter plaatse uitkomst om de toch nog barre tocht te beklimmen. Afkeurende blikken van een aantal mensen dat we het aandurfden met Suus maar het ging prima.

Na een verfrissende duik in het poeltje onderaan de waterval terug met de 4WD naar de auto om ergens in een stadje verderop lekker te gaan lunchen. Na aankomst in het stadje kwamen we erachter dat we de kar bij de entree van de watervallen hadden laten staan. Eerst terug maar om dat ding op te halen. Daarna uiteindelijk toch nog wat te eten gekocht op een plaatselijk marktje, heerlijk!

Daarna nog een relatief lange rit (klein uurtje) naar de Big Buddha, een reusachtig boedhabeeld. Tegen de tijd dat we daar aankwamen was Sofie in slaapgevallen, dus alleen maar even de auto uit om een foto te maken en daarna gelijk door naar het hotel; het was tenslotte al na zessen. Terug in het hotel nog snel even zwemmen voordat het donker werd. Daarna nog snel even iets gegeten en toen geskyped met Amber en Jelle.

Morgen gaan we snorkelen. Sofie hoopt dat ze geen haaien tegenkomt, maar wel Nemo. Wordt vervolgd...