Vanochtend vroeg opgestaan om de koffers in te pakken, te ontbijten, en dan met de auto op pad te gaan. Kuala Lumpur was best leuk, maar we hebben zin om de stad te verlaten en wat meer van de binnenlanden te zien.

In het begin is het een beetje onwennig, links rijden. De ruitenwissers gaan nog regelmatig aan terwijl de bedoeling was richting aan te geven. Gelukkig zijn we zo verstandig geweest een GPS bij de auto te huren. Al gauw heeft de Amerikaanse dame ons Kuala Lumpur uitgeloodst en zijn we op weg naar de Batu Caves. Dit zijn grotten, net buiten Kuala Lumpur, die gelden als Hindoe-heiligdom. Om in de grotten te komen moeten (helaas) 272 treden beklommen worden. Een hele klus, nog extra zwaar vanwege de warmte. Extra compliment voor Ineke die ook nog eens Suus op haar rug meetorste.

Op de trap zien we al de eerste apen. Deze blijken bijzonder brutaal; Suus zat lekker in haar draagzak te genieten van een broodje toen ze zo ongeveer werd aangevallen door een aap die het op haar broodje had voorzien. Boven aangekomen bleken wat minder interessant dan wij hadden gedacht, maar evengoed was het een leuk uitje.

Nadat we weer in de auto waren gestapt zetten we koers richting onze volgende overnachtingslocatie: de Cameron Highlands. Dit is in de bergen, en voor ons is het grootste voordeel dat het daar gemiddeld zo'n 10 graden koeler is dan in de rest van Maleisie. Na een flink stuk snelweg komen we op de weg die naar het dorpje, Tanah Rata, moet leiden. Het blijkt een prachtige slingerweg door de met veel groen (palmbomen, struiken) bedekte bergen. We gaan hoger en hoger de bergen in, en elke paar kilometer kan de airco in de auto een tandje lager.

Halverwege de weg komen we langs een waterval. Sofie en ik aarzelen geen moment, trekken onze zwempakken aan en gaan in het koude water. Het is een geweldig gevoel om onder een waterval in het stromende water te liggen/zitten! Ondanks de mooie waterval is er voor de mensen om ons heen uiteraard maar één echte attraktie: Suus. Ze is met wel 10 verschillende mensen op de foto geweest...

Als we weer verder rijden wordt het donkerder en donkerder, en ja hoor, na een tiental minuten begint het te regenen. Dit maakt toch dat je wat minder enthousiast een nieuwe plek binnenrijdt. Alles ziet er toch wat armoediger uit dan wanneer de zon erop staat. Op het eerste gezicht blijkt ook het hotel wat minder knap dan we hadden verwacht (op het tweede en derde gezicht trouwens ook...) en dat alles terwijl de Lonely Planet aangeeft dat dit een top end hotel is. We vragen ons af hoe budget en midrange er dan uit zal zien....

Internet is er alleen in de lobby en als we proberen te skypen met Rob en Marijke blijkt dat de verbinding ook bijzonder armoedig is. Jammer, we wilden graag even bijkletsen, maar hopelijk lukt dat later nog eens.

We eten weer bijzonder lekker: indiaas en ook Sofie vindt hier weer haar chicken rice in een iets andere samenstelling, maar ook lekker. Het restaurantje zelf is echter bijzonder vies en we zijn de handalcohol vergeten. Kinderen maar snel wassen als we terugkomen.

Morgen gaan we hier de buurt verkennen. Van theeplantages tot vlindertuinen tot aardbeienfarms, we zien wel. Maar of we hier 3 nachten blijven....dat moeten we nog even bedenken.

(de internet-verbinding is dermate slecht dat het waarschijnlijk geen zin heeft om foto's te proberen te uploaden. Dat proberen we op een andere lokatie nog wel te doen...)