Na een heerlijk luxe nachtje 's morgens nog maar 10 minuten rijden naar de ferry voor ons nieuwe eilandje in het resort: d'Coconut Lagoon. Het klinkt lekker. In een te klein bootje (een soort long-tail boot) de open zee op. Suus valt prompt in slaap ondanks de hevige klappen die de boot maakt op de golven. Na een uurtje komen we aan bij het eiland. Het oogt prachtig: helderblauwe zee, veel groen en een prima resort. Niet de luxe van vannacht, maar absoluut prima. Helaas blijkt na aankomst dat er, door een fikse onweersbui de nacht ervoor, geen internet is. Helaas, er kan dus niet geskypt worden...

D'Coconut Lagoon splitst zich op in een oost en een west zijde met kamers. Wij zitten aan de west zijde en die is verbonden met een pad door de jungle naar de oostzijde. Snel de zwemkleren aan en zwemmen maar. 's Middags vertrekt de boot voor een snorkeltoer. Sofie en ik gaan dit keer samen en Martijn gaat slapen met Suus.

We zien heel veel vissen op nog geen minuutje varen van het eiland. De kapitein van de boot vraagt bij de tweede stop of Sofie met hem wil snorkelen. Dat wil ze wel als mamma maar dicht bij haar blijft, dus dat doe ik. We worden ver meegenomen want deze jongen weet waar de haaien (?!) zwemmen. Wanneer Sofie het woord haaien hoort, raakt ze eerst een beetje in paniek maar wordt gerustgesteld: ze bijten niet! We zien inderdaad zeker vijf haaien zwemmen van zeker 1.5 meter. Maar deze haaien zien er niet uit zoals ik ze verwacht had: ze zijn niet zwart maar zandkleurig. (overigens komt al onze haaienkennis van Jaws...) Sofie vindt het inmiddels geweldig en laat zich leiden door haar nieuwe gids. Nemo hebben we nog steeds niet gevonden maar de kapitein belooft Sofie dat hij ze morgen zal tonen vlak bij het resort. Ook laat hij ons dan schildpadden zien, want die zitten ook praktisch om de hoek.

Na ruim 2 uur snorkelen varen we weer terug en gaan Martijn opzoeken. Suus is net wakker en de rest van de middag luieren we op het strand onder de palmbomen. Wat een paradijs! Het eiland is inderdaad nog mooier als Sibu eiland maar het is hier wel iets drukker. We hebben het dan absoluut nog niet over een drukte als Zandvoort aan Zee, maar hier zijn in ieder geval weer Nederlanders, dus dat is wel weer even wennen. Alcohol genoeg hier dus we hebben heerlijk genoten van een gin-tonic tijdens het ondergaan van de zon.

De muggen blijven ons teisteren en ik verbaas me erover dat andere kinderen en volwassenen er niet zo gehavend uitzien als Sofie en ik. Een nieuw lokaal middeltje lijkt iets beter te helpen, maar er komen toch elke dag wat bulten bij. We proberen ermee te leven....