Wat kan het toch allemaal moeilijk zijn. 1 maand geleden een auto gehuurd met babyzitje en vanmorgen worden we door het bedrijf opgebeld: de auto kunnen ze vandaag leveren, het babystoeltje pas over 3 a 4 dagen! Ik stelde direct voor om zelf een stoeltje te kopen en die dan van de prijs af te trekken maar dat was natuurlijk niet de bedoeling. Uiteindelijk met heel veel moeite lukte het allemaal toch nog en kregen ipv 9 uur om 11 uur onze auto. Vervolgens nog betaalproblemen: omdat wij een noodkaart hebben ivm creditcard fraude hebben we geen pincode op deze pas. Dat leverde dus weer ruim een uur vertraging op. Maar goed, eind goed, al goed.

Even geshopt met Suus; ze groeit zo hard dat ze inmiddels geen van haar schoenen meer past, dus even nieuwe sandalen gehaald want haar voetjes zaten onder de blaren en we vonden het een beetje te ver gaan om haar daarmee door te laten lopen. Martijn en Sofie vervolgens naar het aquarium en Suus naar bed.

Het aquarium was een succes, voor Sofie dan want Martijn is ook al niet zo'n dierenvriend. Met de monorail naar Chow Kit gegaan. Een zeer grote versmarkt waar zoveel vis, vlees, groenten en fruit te koop was dat je het bijna niet gelooft. Bijzonder om zoveel producten te zien die je nog nooit eerder gezien hebt. Het was alleen een beetje smerig; overal afvalwater van slachtpartijen en daar loop je dan toch met je slippertjes. We hebben de kinderen direct na het bezoek ontsmet met onze meegebrachte alcoholgel uit de praktijk. (ja,we hebben echt wel overal over nagedacht).

Kuala Lumpur afgesloten in de foodcourt met voor Sofie: chicken rice. Inmiddels zegt Suus zelfs ‘wikken rijs'....

Kuala Lumpur is leuk maar geen stad voor ons om naar terug te keren. Ook dat moet je natuurlijk niet tegen Sofie zeggen want die vindt elk afscheid moeilijk. Overal waar we tot nu toe vertrokken zijn leverde een klein persoonlijk drama voor haar op. Want: 'hier is het echt het leukst'!