Na een nachtje genieten in een iets luxer hotel dan gepland (lekker kunnen badderen, douchen en slapen), vertrokken per huurauto naar Kuala Besut alwaar de boot vertrok. In een lokaal tentje nog even geluncht en ge-internet (want dat wordt al moeilijker) en toen vertrokken. De boottrip duurde ongeveer 40 minuten dus dat was goed te doen.

De Perhentian Islands zijn volgens de boeken een waar paradijs waar je eigen leven een boze droom zou moeten zijn....Dat is natuurlijk niet waar, maar het is prachtig. We zitten hier in een huisje op palen op het strand, je loopt de veranda af en je stapt de helderblauwe zee in. En alsof dat nog niet genoeg is, twee meter zwemmen en je zit op het koraalrif waar de mooiste vissen zwemmen. Een waar snorkelparadijs. Nemo is ook hier al gespot!

Het allermooiste tot nu toe hier is het feit dat onze buurman... een laundry-service is. Eindelijk, eindelijk, na wekenlang onderbroeken en andere kledingstukken binnenstebuiten dragen: schone kleren! Ik heb Ineke in weken niet zo gelukkig gezien.

Maar ook voor Sofie wordt het paradijs alleen maar beter want er zijn hier zeker 6 leeftijdsgenootjes waar ze de hele dag mee gespeeld heeft op het strand, zelfs tijdens het eten in het restaurant heeft ze nog even gespeeld op het strand in het donker. Zachte neon-lichtjes verlichten de kustlijn. Misschien blijven we hier wel voor altijd...

Internetverbinding is hier echter moeizaam. Waar we tot op heden gratis of voor een appel en een ei konden internetten, kost het hier 10 euro per 30 minuten. We willen dus graag skypen, zo vanaf 15.00 uur Nederlandse tijd, maar het is handig om even een sms te sturen als dat lukt, want anders zijn we die 10 euro elke keer kwijt zonder contact te kunnen maken. Enne, collect-skype bestaat geloof ik niet ;-)

Op dit moment zitten Martijn en ik op de veranda naar de zee te staren terwijl Sofie en Suus ver weg zijn in dromenland. Heerlijk!