Cameron Highlands, dag 2

Gisterenavond de beslissing genomen om een dag eerder dan gepland richting Melakka te vertrekken. Dat betekent dat we vandaag nog de hele dag in de Cameron Highlands blijven en morgen weer doorreizen.

Suus heeft vannacht (weer eens) onrustig geslapen; Sofie daarentegen slaapt in haar tentje beter dan ooit. Vrijwel elke ochtend is zij als laatste wakker. Het ontbijt hier is karig vergeleken bij de luxe ontbijtbuffetten die we de afgelopen dagen hebben meegemaakt. Voor Sofie was dit echter het beste ontbijt: ze heeft gesmuld van de ‘Spaghetti Bolonjezus', koude patat en lauwe worstjes.

Na het ontbijt in de auto op weg naar een Butterfly farm. Heel interessant: ze hadden maar liefst drie verschillende soorten vlinders. Verder nog wat reptielen en insecten in glazen bakken en, speciaal voor Suus, konijntjes. Sofie had het geluk dat die net gevoerd moesten worden en zij mocht helpen.
Langs de kant van de weg zaten nog een aantal vlinderboerderijen, maar ja, als je er een hebt gezien, heb je ze allemaal gezien.
Na de vlinders gingen we weer in de auto naar een theeplantage. Helaas was die gesloten, maar de theevelden konden we gewoon inlopen. Het is een prachtig gezicht op de hellingen al die theeplanten te zien. Het levert ook mooie foto's op!

Op de terugweg van de theevelden namen we een speciale route. Dit hield in een steil, smal bergweggetje omhoog. Helaas kwamen we een aantal keren een tegenligger tegen, dus moesten we achteruit de berg af. Toen we na een twintigtal minuten boven op de berg aankwamen bleek de weg dood te lopen... Wel stond er een uitkijktoren met prachtig uitzicht over de Cameron Highlands. Pas later kwamen we erachter dat we op de hoogste weg van (het schiereiland) Maleisie hebben gereden.

Nadat we eindelijk weer in de bewoonde wereld terug waren hebben we thee gedronken uit de Cameron Highlands. Lekker hoor, maar voor ons net zo speciaal als earl grey of english blend (als je een thee hebt geproefd, heb je ze allemaal geproefd).

Ondanks dat de Cameron Highlands dus niet helemaal ons ding was, is het een prachtige en vooral koele omgeving. Wanneer wij met z'n tweeen hadden gereisd hadden we zeker een aantal wandeltochten gedaan door de bergen,maar dat is met onze twee bloedjes gewoonweg niet te doen.

Morgen gaan we de hitte weer in met nog 1 maal een stad als bestemming. Daarna bestaat onze reis alleen nog uit verlaten eilandjes, wuivende palmbomen, hagelwitte stranden en relaxen. Niet gek, toch?

Kuala Lumpur -> Cameron Highlands

Vanochtend vroeg opgestaan om de koffers in te pakken, te ontbijten, en dan met de auto op pad te gaan. Kuala Lumpur was best leuk, maar we hebben zin om de stad te verlaten en wat meer van de binnenlanden te zien.

In het begin is het een beetje onwennig, links rijden. De ruitenwissers gaan nog regelmatig aan terwijl de bedoeling was richting aan te geven. Gelukkig zijn we zo verstandig geweest een GPS bij de auto te huren. Al gauw heeft de Amerikaanse dame ons Kuala Lumpur uitgeloodst en zijn we op weg naar de Batu Caves. Dit zijn grotten, net buiten Kuala Lumpur, die gelden als Hindoe-heiligdom. Om in de grotten te komen moeten (helaas) 272 treden beklommen worden. Een hele klus, nog extra zwaar vanwege de warmte. Extra compliment voor Ineke die ook nog eens Suus op haar rug meetorste.

Op de trap zien we al de eerste apen. Deze blijken bijzonder brutaal; Suus zat lekker in haar draagzak te genieten van een broodje toen ze zo ongeveer werd aangevallen door een aap die het op haar broodje had voorzien. Boven aangekomen bleken wat minder interessant dan wij hadden gedacht, maar evengoed was het een leuk uitje.

Nadat we weer in de auto waren gestapt zetten we koers richting onze volgende overnachtingslocatie: de Cameron Highlands. Dit is in de bergen, en voor ons is het grootste voordeel dat het daar gemiddeld zo'n 10 graden koeler is dan in de rest van Maleisie. Na een flink stuk snelweg komen we op de weg die naar het dorpje, Tanah Rata, moet leiden. Het blijkt een prachtige slingerweg door de met veel groen (palmbomen, struiken) bedekte bergen. We gaan hoger en hoger de bergen in, en elke paar kilometer kan de airco in de auto een tandje lager.

Halverwege de weg komen we langs een waterval. Sofie en ik aarzelen geen moment, trekken onze zwempakken aan en gaan in het koude water. Het is een geweldig gevoel om onder een waterval in het stromende water te liggen/zitten! Ondanks de mooie waterval is er voor de mensen om ons heen uiteraard maar één echte attraktie: Suus. Ze is met wel 10 verschillende mensen op de foto geweest...

Als we weer verder rijden wordt het donkerder en donkerder, en ja hoor, na een tiental minuten begint het te regenen. Dit maakt toch dat je wat minder enthousiast een nieuwe plek binnenrijdt. Alles ziet er toch wat armoediger uit dan wanneer de zon erop staat. Op het eerste gezicht blijkt ook het hotel wat minder knap dan we hadden verwacht (op het tweede en derde gezicht trouwens ook...) en dat alles terwijl de Lonely Planet aangeeft dat dit een top end hotel is. We vragen ons af hoe budget en midrange er dan uit zal zien....

Internet is er alleen in de lobby en als we proberen te skypen met Rob en Marijke blijkt dat de verbinding ook bijzonder armoedig is. Jammer, we wilden graag even bijkletsen, maar hopelijk lukt dat later nog eens.

We eten weer bijzonder lekker: indiaas en ook Sofie vindt hier weer haar chicken rice in een iets andere samenstelling, maar ook lekker. Het restaurantje zelf is echter bijzonder vies en we zijn de handalcohol vergeten. Kinderen maar snel wassen als we terugkomen.

Morgen gaan we hier de buurt verkennen. Van theeplantages tot vlindertuinen tot aardbeienfarms, we zien wel. Maar of we hier 3 nachten blijven....dat moeten we nog even bedenken.

(de internet-verbinding is dermate slecht dat het waarschijnlijk geen zin heeft om foto's te proberen te uploaden. Dat proberen we op een andere lokatie nog wel te doen...)

Kuala Lumpur, dag 4

Wat kan het toch allemaal moeilijk zijn. 1 maand geleden een auto gehuurd met babyzitje en vanmorgen worden we door het bedrijf opgebeld: de auto kunnen ze vandaag leveren, het babystoeltje pas over 3 a 4 dagen! Ik stelde direct voor om zelf een stoeltje te kopen en die dan van de prijs af te trekken maar dat was natuurlijk niet de bedoeling. Uiteindelijk met heel veel moeite lukte het allemaal toch nog en kregen ipv 9 uur om 11 uur onze auto. Vervolgens nog betaalproblemen: omdat wij een noodkaart hebben ivm creditcard fraude hebben we geen pincode op deze pas. Dat leverde dus weer ruim een uur vertraging op. Maar goed, eind goed, al goed.

Even geshopt met Suus; ze groeit zo hard dat ze inmiddels geen van haar schoenen meer past, dus even nieuwe sandalen gehaald want haar voetjes zaten onder de blaren en we vonden het een beetje te ver gaan om haar daarmee door te laten lopen. Martijn en Sofie vervolgens naar het aquarium en Suus naar bed.

Het aquarium was een succes, voor Sofie dan want Martijn is ook al niet zo'n dierenvriend. Met de monorail naar Chow Kit gegaan. Een zeer grote versmarkt waar zoveel vis, vlees, groenten en fruit te koop was dat je het bijna niet gelooft. Bijzonder om zoveel producten te zien die je nog nooit eerder gezien hebt. Het was alleen een beetje smerig; overal afvalwater van slachtpartijen en daar loop je dan toch met je slippertjes. We hebben de kinderen direct na het bezoek ontsmet met onze meegebrachte alcoholgel uit de praktijk. (ja,we hebben echt wel overal over nagedacht).

Kuala Lumpur afgesloten in de foodcourt met voor Sofie: chicken rice. Inmiddels zegt Suus zelfs ‘wikken rijs'....

Kuala Lumpur is leuk maar geen stad voor ons om naar terug te keren. Ook dat moet je natuurlijk niet tegen Sofie zeggen want die vindt elk afscheid moeilijk. Overal waar we tot nu toe vertrokken zijn leverde een klein persoonlijk drama voor haar op. Want: 'hier is het echt het leukst'!

Kuala Lumpur, dag 3

Vandaag uitgeslapen tot een uur of 8, ontbijtje en op zoek naar een laundry service want we hebben weer een flink wasje. Na een tijdje zoeken eindelijk iemand gevonden, maar helaas: 4 dgn later kan je de was weer ophalen en dan zijn we hier niet meer. Dus toch maar wasmiddel kopen en een handwasje doen.

Na Suus haar middagslaapje op pad gegaan naar Bukit Nanas: de Kuala Lumpur tower. Met een uitzichtsdek op 250 meter kon je heel Kuala Lumpur zien liggen, prachtig. Het was helemaal een aparte belevenis want deze toren ligt in hartje KL, op een berg en volledig omringd door tropisch regenwoud. En dat allemaal midden in de stad! De hitte vandaag, de volle zon maakte het alleen bijna ondraaglijk om buiten te zijn en om hier te komen moesten we toch echt een aantal meters afleggen. De warmte sloeg je lam en het was letterlijk benauwend. Toch hebben we nog een tochtje, onder leiding van een gids, door het regenwoud gemaakt. Suus achterin de rugdrager en Sofie dapper lopend. Halverwege zat Suus er echter helemaal doorheen dus ben ik omgekeerd en zijn Martijn en Sofie doorgegaan. Later troffen we elkaar weer, heeft Sofie een kort ritje gemaakt op een pony en hebben Martijn en Sofie daarna een zeer spannende afdaling gemaakt op een kabelbaan. Echt stoer hoor!

De terugweg heb ik geweigerd om nog maar 1 stap te lopen dus hebben we ons door een taxi bij de Suria shopping mall af laten zetten om vervolgens lekker te eten. Ja, ja, Sofie weer aan de chicken rice, Suus een happy meal (niets van gegeten) en Martijn en ik samen een indisch gerecht. Na het eten hebben we nog even wat sushi ingeslagen. Geweldig lekker en geweldig goedkoop.

Kinderen in bad, in bed en wij aan de sushi. Morgen een bezoekje aan het KL aquarium en 's middags naar Chow Kit, een grote markt met alleen maar versprodukten. Morgen krijgen we ook onze huurauto, maar op advies van medewerkers van ons hotel gaan we die nog niet gebruiken. Rijden door KL schijnt een hel te zijn en zo ziet het er ook wel een beetje uit. We gaan dus pas zondag met de auto de stad uit. Ik heb daar al zin in. Naar de Cameron Highlands: nooit warmer dan 21 graden celcius overdag en 's nachts nooit kouder dan 10 graden. Even bijkomen onder normale tempratuursomstandigheden!

Vanochtend was trouwens bijna ons hotel van de aardbodem verdwenen. Ineke en Sofie staan samen bij de broodrooster en stoppen er een (veel te grote) croissant in. Enkele seconden later sloegen de vlammen uit het apparaat. Ik zal niet gauw het geschrokken gezicht van Ineke vergeten die paniekerig om zich heen keek en ‘help, help' riep. Het grappige was dat niemand om haar heen reageerde. Twee tellen later waren de vlammen weer verdwenen, wat restte was een zwartgeblakerd croissantje...

Kuala Lumpur, dag 2

De eerste nacht in de tentjes achter de rug... Sofie heeft de hele vakantie nog niet zo lekker geslapen, maar Suus is meerdere keren wakker geworden en heeft uiteindelijk vanaf een uur of 5 tussen ons in gelegen. Ze moet toch nog even wennen aan haar nieuwe bed.

Na het opsta-ritueel naar beneden voor het ontbijtbuffet, met ook nu weer oneindig veel keuzemogelijkheden. Ook hier toch weer een aantal vrouwen die volledig gesluierd waren. Sofie vond ze een beetje lijken op zwarte spoken, en inderdaad, daar heeft ze, in haar belevingswereld, best gelijk in. Wij vroegen ons af hoe je je eten naar binnen krijgt...

Na het ontbijt snel de zwemkleren aan, want we gaan zwemmen. Het zwembad ligt op de vierde verdieping en heeft zicht op de Petronas torens. Zodra Sofie water ziet is ze in haar element, en ook Suus begint het steeds leuker te vinden.

Als Suus rond het middaguur naar bed toe moet ga ik samen met Sofie naar het park. Hier kan ze lekker spelen in de speeltuin en in het watergedeelte. Uiteraard duurt het niet lang of ze heeft alweer een vriendinnetje gevonden. Als het opeens begint te donderen en er regen begint te druppelen gaan we snel naar de shoppingmall om nog wat te eten. Sofie ontdekt hier haar nieuwe lievelingseten: Chicken rice (rijst met kip dus). Als verrassing voor Ineke nemen we nog een flinke doos sushi mee, want die is hier spotgoedkoop.

Nadat we thuis de sushi weggewerkt hebben vertrekken we richting Chinatown. We gaan met de metro, sneller en goedkoper dan een taxi. In Chinatown volgen we een wandelroute die in de Lonely Planet staat. We komen onder andere terecht in een Taoistische tempel waar allerlei mensen wierook en kaarsjes aansteken. Ook Sofie wil twee kaarsjes aansteken: een voor oma Jonkie en een voor oma Lelystad. Onderwijl roept Suus ook de hele tijd ‘kaarsje, kaarsje' (bedankt, Paula).

Uiteindelijk komen we terecht in Petaling street, een lange straat met oneindig veel stalletjes die kleren, schoenen, horloges, luchtjes, brillen, souvenirs, dvd's en tassen verkopen, uiteraard allemaal nep. Hier ziet Sofie de jurk ‘die ze altijd al heeft willen hebben'. En uiteraard zijn wij dat, voor 5 euro,volledig met haar eens. ...Met haar afgesproken: op vakantie mag ze ‘m aan, thuis voor in de verkleedkist...

Chinatown in Maleisie is leuk, maar het haalt het niet bij Bangkok. Maar misschien moet je niet willen vergelijken...

Avondeten: weer chicken-rice voor Sofie, voor ons een Maleisisch goedje, Suus aan de watermeloen. Allemaal tevreden naar bed.

Koh Samui -> Kuala Lumpur

Opgestaan, ontbeten en door de hoteltaxi weggebracht naar Koh Samui airport. Vlucht ging prima, Suus viel al in slaap voordat het vliegtuig was opgestegen en heeft tot 10 min voor de landing lekker geslapen. Martijn en Sofie zaten allebei met hun mp3 speler.

Een taxi bracht ons vervolgens naar het impiana hotel in Kuala Lumpur. Bij inchecken bleek dat we een upgrade kregen naar een junior suite omdat de door ons gevraagde kamer (met uitzicht op de Petronas Towers) niet beschikbaar was. Erg fijn, want deze kamer bevat een masterbedroom, een living en een grote hal. Tevens een badkamer die twee keer zo groot is als die van ons thuis,dus fijn!

Nadat we de koffers hadden uitgepakt zijn we op weg gegaan naar het KLCC (Kuala lumpur city center) waar de Petronas Towers staan. Onder de torens zit een shopping mall die echt megagroot is. Hier zitten meer dan 100 winkels en zo;n beetje alles is er verkrijgbaar.

Op de tweede verdieping zit een foodcourt waar meer dan 25 verschillende tentjes eten verkopen. Dit gaat dan van de McDonalds, BurgerKing en KFC tot een sushi-bar, een vers fruit shop, een nasi-loket en tentjes met allerlei lokale gerechten. Gewoon aanwijzen, betalen en smullen maar (en ook dat weer voor prijzen waar je in Nederland nog geen patatje voor kan krijgen).

Na onze maaltijd naar buiten gegaan om de immense Petronas Towers te aanschouwen. Aan de voet van de torens is een park aangelegd. Vooral in het achterste gedeelte van dit park is de nadruk gelegd op kinderen. Er is bijvoorbeeld een nat gedeelte waar kinderen lekker in het water kunnen spelen. Ze doen hier overigens ook aan werkverschaffing: bij dit watergedeelte lopen twee mensen in uniform rond die constant op een fluitje lopen te blazen. Op deze manier roepen ze volwassenen tot de orde die op het punt staan om hun voeten wat verkoeling te geven in het water, want dat is niet de bedoeling; het watergedeelte is uitsluitend voor kinderen!

Naast het watergedeelte is nog een gigantische speeltuin met oneindig veel speeltoestellen. Ondanks de warmte waren Sofie en Suus niet te stoppen. Na een tijdje liepen ze allebei met rode koppen en nat van het zweet te rennen en te spelen.

Wat meteen opvalt is dat Maleisie, Kuala Lumpur in dit geval, behoorlijk islamitisch is. Je ziet heel veel vrouwen met hoofddoek rondlopen maar toch ook aardig wat vrouwen waarbij je alleen de ogen ziet (geheel gesluierd dus), best wel een raar gezicht. Verder is KL op het eerste gezicht behoorlijk westers, zeker in vergelijking met het, naar ons idee, authentieke Bangkok; toch weer even wennen.

Na het spelen hebben we nog even drank gescoord in de supermarkt (net als in Tunesie in een apart gedeelte van de winkel). Daarna snel terug naar onze suite want de kinderen waren doodmoe. Vannacht slapen ze allebei voor het eerst in hun tentje, we zijn benieuwd hoe zij (en dus wij) de nacht gaan doorbrengen.

Koh Samui, dag 6

Vandaag met Sofie op snorkeltocht geweest. Om 8 uur verzamelen in de lobby van het hotel om per minivan naar het haventje gebracht te worden. Vandaar in de speedboot om anderhalf uur later in Mango Bay te arriveren. Dit is een baai die hoort bij het eiland Ko Tao. In het begin was Sofie nog een beetje angstig, maar al gauw kreeg ze de smaak te pakken en lag ze heerlijk in het water te genieten van het mooie koraal en de vele vissen.

Van een jongen kregen we nog een zakje brood die we voor ons in het water konden gooien. Dat was best spannend want vervolgens kwamen daar honderden vissen op af, die dus op een meter afstand van ons begonnen te happen naar dat brood. Sofie vond het wel leuk, maar ook wel eng.

Na Mango Bay vertrok de speedboot naar een ander strandje waar een restaurantje was waar geluncht kon worden. Na nog snel even een ijsje gekocht te hebben moesten we alweer aan boord voor onze volgende bestemming: Nangyuan Island. Dit zijn drie kleine eilanden, naast het eerder genoemde Ko Tao, die met elkaar verbonden zijn met een smal strandje. Heel apart, maar vooral erg mooi.

We zijn meteen naar het viewpoint gegaan (een hele klim, en dat in een temperatuur die ver boven de 30 graden lag), om het geheel van boven te aanschouwen. Werkelijk fantastisch! Sowieso ziet het eiland Ko Tao eruit als een droomeiland: bergachtig, begroeid met ruige beplanting, palmboven die hier her en der bovenuit steken, hagelwitte strandjes met fraaie rotspartijen, helderblauwe zee... waanzinnig!

Na de beklimming snel naar beneden om ook hier weer van het onderwaterschoon te genieten. Twee uur later weer verzamelen bij de speedboot en dan snel terug richting Ko Samui.

Thuisgekomen bleek er niemand op de kamer, dus snel door naar het zwembad. En ja hoor, daar waren de thuisblijvers lekker aan het scharrelen (vooral die ene dan). Aangezien we eigenlijk geen van allen zin hadden om uit eten te gaan hebben we lekker wat afgehaald en dat op het grote bed voor de tv (met Teletubbies) opgegeten. En toen vroeg naar bed, want morgen wacht weer een vliegries: Kuala Lumpur is de bestemming.

Koh Samui, dag 5

Vandaag eindelijk weer eens actie! We wilden eigenlijk gisteren al met een auto het eiland rondrijden, maar dat bleek niet mogelijk omdat er geen kinderstoel voor in de auto voorhanden was. De kinderstoel zouden ze gisteren, speciaal voor ons, kopen, zodat we er vandaag meteen gebruik van konden maken.

Na het ontbijt gingen we naar het verhuurbureautje. De auto stond al klaar en een enthousiaste dame kwam aanlopen met de bewuste kinderstoel. Trots liet ze hem zien: het was een wipper! In Nederland mogen kinderen maar tot 9 maanden in zo'n stoel zitten en uiteraard is zo'n ding al helemaal niet voor gebruik in de auto! Na lang twijfelen hebben we toch maar besloten om het erop te wagen. Koh Samui is niet zo'n groot eiland dus de afstanden blijven beperkt en bovendien waren we al helemaal niet van plan om hard te rijden. Buiten dat was er geen enkele manier om de dame duidelijk te maken dat dit eigenlijk niet kon; dit wás toch een kinderstoel? Dus Suus in de wipper, vast met de gordel en gaan. Onderweg werd al snel duidelijk dat de veiligheid van kinderen hier een andere betekenis heeft. Een man scheurde ons voorbij met een motor met daarop zijn hele bezit: drie prachtige kinderen waarvan de jongste de leeftijd van Jelle. Allemaal op 1 motor, zonder helm en met korte broek en slippers. Ze zullen ons wel achterlijk vinden...

Eerste stop: een view point vlakbij ons dorp: mooi uitzichtkiekje genomen en door naar de tweede (voor Sofie hilarische) stop: de piemel en kuuken rots. Twee enorme rotsen in de vorm van het mannelijk en vrouwelijk geslachtsdeel. Uiteraard zit er ook een legende aan vast maar die zijn we vergeten (het had iets met échte liefde te maken, zo zie je maar weer...). Sofie vond het al geweldig dat ze de hele tijd piemel mocht zeggen zonder dat ze vermanend werd toegesproken. Vooruit dan maar: een dagje piemel zeggen. Natuurlijk hadden wij weer de verkeerde toegangsweg genomen waardoor we behoorlijk moesten klauteren over rotspartijen om er later achter te komen dat je ook via een wandelweg je toegang kon vinden. Derde stop: de watervallen. Martijn wilde net de entree betalen toen bleek dat we niet genoeg geld bij ons hadden. (we zijn weer eens goed voorbereid weggegaan). Martijn kreeg een ritje naar de ATM aangeboden achterop een kleine brommer bij een klein thais mannetje. Hij was nog niet de hoek om of Suus viel in slaap. Toen Martijn terugkwam hebben Sofie en ik een ritje gemaakt op een olifant. Nu zijn wij niet zo'n fan van olifanten na vorig jaar, maar ook hier geldt: voor je kind doe je alles. Halverwege stapte onze olifanten verzorger af en raakte ik toch lichtelijk in paniek. Hij ging alleen een foto maken. Zo'n ritje is niet echt comfortabel dus ik was blij dat we maar een half uurtje genomen hadden. Na het ritje in 4WD gestapt om bij de waterval te komen. Deze lag namelijk midden in het regenwoud en was niet te belopen; zeker niet met Suus. De rugdrager bracht ter plaatse uitkomst om de toch nog barre tocht te beklimmen. Afkeurende blikken van een aantal mensen dat we het aandurfden met Suus maar het ging prima.

Na een verfrissende duik in het poeltje onderaan de waterval terug met de 4WD naar de auto om ergens in een stadje verderop lekker te gaan lunchen. Na aankomst in het stadje kwamen we erachter dat we de kar bij de entree van de watervallen hadden laten staan. Eerst terug maar om dat ding op te halen. Daarna uiteindelijk toch nog wat te eten gekocht op een plaatselijk marktje, heerlijk!

Daarna nog een relatief lange rit (klein uurtje) naar de Big Buddha, een reusachtig boedhabeeld. Tegen de tijd dat we daar aankwamen was Sofie in slaapgevallen, dus alleen maar even de auto uit om een foto te maken en daarna gelijk door naar het hotel; het was tenslotte al na zessen. Terug in het hotel nog snel even zwemmen voordat het donker werd. Daarna nog snel even iets gegeten en toen geskyped met Amber en Jelle.

Morgen gaan we snorkelen. Sofie hoopt dat ze geen haaien tegenkomt, maar wel Nemo. Wordt vervolgd...